Vanuit het recht op privacy, respect voor de integriteit van iedereen en het geheim van het onderzoek komt een belangrijk aspect van onze werking veel minder in de picture. Zowel onze interventiedienst, als de wijkdienst, het onthaal en de recherchedienst besteden heel wat tijd aan tussenkomsten in het kader van psychosociale problemen: o.a. echtelijke moeilijkheden, verontrustende opvoedingssituaties, zelfdoding (pogingen), burenruzies, pestgedrag, stalking, bedreigingen, intrafamiliaal geweld, dronkenschap en weglopers. Elke dag opnieuw hebben deze situaties het grootste aandeel in onze politionele tussenkomsten. Dit in het kader van acute tussenkomsten van de interventieploegen, maar ook bij uitvoerige onderzoeken van de recherchedienst, op te volgen dossiers door de wijkinspecteurs en de talrijke klachten aan het onthaal. Het is zo dat zich veel zwaarwichtige feiten voordoen binnen de grenzen van een relatie en dat de onveiligheid niet in hoofdzaak gecreëerd wordt door onbekenden.

Heel dikwijls zijn dit situaties waar reeds heel wat instanties (hulpverlening, gezondheidszorg, onderwijs, justitie ...) bij betrokken zijn, maar waarbij een oplossing niet onmiddellijk voorhanden is. Elk moment van het jaar zijn er situaties die gedurende meerdere weken, elke dag opnieuw tot een herhaling van een eerdere interventie leiden. De wegloper wordt nog maar eens naar huis of het tehuis gebracht; de gemoederen in de relatie worden nog maar eens bedaard en de dronken persoon wordt nog maar eens opgesloten. Allemaal situaties waar wij als politiedienst niet voor een oplossing kunnen zorgen maar ons moeten beperken tot bemiddelen, doorverwijzen en signaleren (al dan niet bij middel van een proces-verbaal).

Naast het vangen van boeven en een bijdrage aan de verkeersveiligheid maakt dit de job van politie-inspecteur heel gevarieerd en eist het van diezelfde inspecteurs een grote flexibiliteit en polyvalentie.