Sluikstorten is een hardnekkige problematiek met een grote maatschappelijke kost en bovendien een algemene bron van ergernis. Het gaat van afval achterlaten aan de glasbol tot het dumpen van huishoudelijk afval in een openbare vuilnisbak of in de gracht. IDM hanteert al jarenlang een doorgedreven sluikstortprocedure in samenwerking met de politiezones. Deze resulteerde vorig jaar in het opruimen van 1.783 sluikstorten, met een totaal gewicht van 40 ton. Helaas werd slechts in een beperkt aantal gevallen de dader geïdentificeerd. Sluikstorten is een problematiek die een volledige aanpak vergt. Daarom investeerde IDM, samen met 5 gemeenten, in de aankoop van camera’s om sluikstorters op heterdaad te betrappen. De camera’s worden niet louter repressief ingezet, maar hebben door de verhoogde pakkans ook een ontradend effect.

Waar worden de camera’s ingezet?

Blackpoints, zogenaamde sluikstortgevoelige plaatsen, worden bepaald op basis van metingen, ervaringen en getuigenissen en worden zo in kaart gebracht. De camera’s worden afwisselend op deze plaatsen ingezet. De inzet van de camera’s wordt niet aangekondigd, maar borden in de buurt wijzen er wel op dat camerabewaking mogelijk is, conform de privacywetgeving. Het uiteindelijke doel is hardleerse sluikstorters te ontmoedigen en een gedragswijziging te stimuleren.

Al 43 sluikstorters geklist tijdens deze opstartperiode!

De camera’s hebben tijdens de opstartperiode hun efficiëntie bewezen. Op 8 weken tijd werden 43 sluikstorters betrapt, gemiddeld 1 per dag. Boetes lopen op tot 350 EUR en daarnaast betaalt de sluikstorter ook een retributie voor het opruimen van het sluikstort.

Hoe gebeurt de vaststelling?

De camera’s worden geplaatst door een technische ploeg van IDM. Bij elke vaststelling van sluikstort binnen de bewakingsperimeter van de camera worden de beelden bekeken en geanalyseerd door een GAS-vaststeller. Er wordt daarna een bestuurlijk verslag opgemaakt en het is uiteindelijk de sanctionerend ambtenaar die de hoogte van de GAS-boete bepaalt.